بهترین ایده‌های جهان، به فارسی
ذهن‌باز گفت‌وگوها، کتاب‌ها و سخنرانی‌های مهم دنیا را خلاصه و به فارسی شنیدنی می‌کند. اولین بخشش «پادمی» است: پادکست فارسی.
عضویت در کانال پادمیتازهترین قسمت‌های پادمی
چه جاهایی را باید تقویت کرد
در جنگ جهانی دوم، آبراهام والد دید ارتش می‌خواهد جاهایی از بمب‌افکن‌ها را که سوراخِ گلوله دارند تقویت کند. او گفت باید دقیقاً جاهایی را تقویت کرد که هیچ گلوله‌ای نخورده‌اند؛ چون هواپیماهایی که به آن نقاط شلیک شده بود، اصلاً به پایگاه برنگشته بودند.
وقتی ضربه زدن به آرامش می‌رسد
جان ۳۰ سال با درد مزمن کمر زندگی کرد؛ جراحی‌ها و داروها هیچ‌کدام جواب نداد. در رویدادی در کنتیکت، روی احساس گناهِ بازمانده از جنگ و استرس‌های خانوادگی‌اش تپینگ انجام داد. صبح روز دوم، برای اولین بار در ۳۰ سال گذشته بدون درد از خواب بیدار شد و راحت روی زمین نشست. @ نکتهٔ عجیب این است که برای آرام شدن نباید افکار منفی را پس بزنی؛ باید مستقیم روی استرس و خشم و ترس تمرکز کنی. اینکه چطور چند دقیقه ضربه زدن با انگشتان چنین کاری می‌کند، همان قسمتی است که باید خودت بشنوی. ۲۴ دقیقه وقت بگذار. 🎧
چرا تمرکز در روزگار گوشی‌ها سخت شده است
هیوبرمن چند ساعتِ اولِ روز را در یک گاراژِ توری کار می‌کند و هیچ گوشی‌ای با خود نمی‌برد؛ فقط لپ‌تاپی که تنها برنامه‌های لازم روی آن نصب است. 🧠
چطور با تغییر نگاه، حالمان را تغییر دهیم؟
چرا ذهن ما به دام ایده‌های ساده می‌افتد
چرا ذهن ما در برابر تغییر مقاومت می‌کند
چالش کوتاه بغل چگونه زندگی خاموش را زنده می‌کند
یک کارمند ژاپنی در شرکتی ۵۵ ساله بعد از ۹ سال فهمید همسرش را بغل نکرده. چالش پنج تا ده ثانیه‌ای موقع رفت‌وآمد، هفته بعد با انرژی و لبخندی متفاوت برگشت و گفت بخشی از زندگی‌شان که ۹ سال خاموش بود، دوباره زنده شده. عجیب‌تر: ۹۰٪ سروتونین نه در مغز، که در روده ساخته می‌شود. تی‌جی پاور می‌گوید افسردگی زنگ خطری از بدن است و تا حد زیادی دست خودمان. همین ادعا محل اختلاف است. ارزش شنیدن دارد. 🎧
بدن خودش می‌تواند دارو بسازد؟
خونِ یک مراقبه‌گرِ پیشرفته را روی سلول سرطان رحم و سلول سرطان لوزالمعده گذاشتند؛ ۷۰ درصد از عملکرد میتوکندریایی سلول سرطانی از بین رفت. همان بسته‌های انرژی. جو دیسپنزا بعد می‌گوید سیستم عصبی بدن بزرگ‌ترین داروساز جهان است، با اثربخشی ۷۵ تا ۸۵ درصد. یعنی بدن خودش می‌تواند دارو بسازد؟ ۱۷ دقیقه، ارزشش را دارد. 🎧
هشت‌پا، ماهی و حضور در لحظه
دکتر هوبرمن برای هشت‌پای خانگی‌اش «ون‌گوگ» ماهی می‌انداخت؛ حیوان ماهی را به شیشه می‌چسباند، نصفش را می‌خورد و وسط غذا چرت می‌زد. بعد حرفش به حضور در لحظه می‌رسد: نه تنفس، نه توجه به بدن. پرسیدن سوال‌های ساده از محیط، مثل شمردن قوطی‌های روی میز. و ادعا می‌کند ویپینگ شاید از سیگار سنتی خطرناک‌تر باشد. چرا؟ خودش در اپیزود می‌گوید. 🎧
چطور صداقت جمع را شکست
توی یه مهمونی VIP توی آستین، اولی خودش رو میلیاردر معرفی کرد، دومی گفت سرطان رو درمان کرده. وقتی نوبت ونسا شد، فقط گفت: «من یه آدمِ در حالِ بهبودی از بی‌دست‌وپایی اجتماعی‌ام.» همه خندیدن و فضا شکست. بعدش بیشتر مهمونا اومدن سراغ اون، نه میلیاردرها. توی همین قسمت یه ادعای عجیب هم هست: پیام صوتی خودخواهانه‌ترین شکلِ گفتگوئه. گوشش بده. 🎧
باور به نجات چطور عمر را تغییر می‌دهد
موش‌های کرت ریختر توی استوانه‌ی آب بعد از ۱۵ دقیقه تسلیم شدن. دفعه‌ی بعد که درست همون دقیقه نجاتشون داد، ۶۰ ساعت بدون توقف شنا کردن؛ ۲۴۰ برابر، بدون هیچ تغییر فیزیکی، فقط چون باور داشتن نجات ممکنه. راستی، نگاه مثبت به پیر شدن ۷.۵ سال بیشتر از ورزش و رژیم و ترک سیگار به عمر اضافه می‌کنه. اما چرا تجسم موفقیت مخربه؟ بذار توی پادکست بگه. بده گوش. 🎧
پاداش‌ها چگونه رفتار ما را شکل می‌دهند
سال ۱۹۰۲ در هانوی، فرانسوی‌ها برای هر دمِ موش یک سنت جایزه گذاشتند. شکارچی‌ها دم را می‌بریدند و موشِ زنده را رها می‌کردند تا دوباره زادوولد کند و پاداش بعدی را هم بگیرند. مغزت موقع حلِ حساب دیفرانسیل و انتگرال همان‌قدر انرژی می‌سوزاند که موقع خیره‌شدن به پنجره. پس چرا بعضی‌ها این‌قدر بااراده‌اند؟ جوابش آن چیزی نیست که فکر می‌کنی. ۱۷ دقیقه ارزشش را دارد. 🎧